Bir süredir yazamadığımın farkındayım. Şehrin keşmekeşi beni çağırdı bir süre sanırım J. Dün akşam çok güzel bir yerde yemek yedik. Bizim Kaşıbeyaz’ın Sao Paulo hali gibi bir şey. Yemekler ve servis gerçekten çok iyiydi. Konferans katılımcılarının tamamı oradaydık. 200 kişi falan ve garsonlar herkesin yediğini içtiğini doğru bilip doğru getirdiler. Bu kadar basit bir şeyin bile şaşırtıyor olması acı tabi biraz.
Uçağıma yetişmek için konferanstan 1 saat önce çıktım. Zaten son konuşmalar geyik olacaktı. Salondan dışarı çıktığımda gördüğüm manzara şekil 1a da görüşlerinize sunulmaktadır. Tropik fırtına dediklerine kapılarak şekil 2a daki hale bürünmem sadece 2 dakika aldı. İstanbul’un hiçbir duşu bu kadar sürede beni bu kadar ıslatamazdı herhalde.
Şu anda takside havaalanına doğru trafikte tampon tampona ilerliyoruz. Havataş eşleniği otobüs gelmediği için durakta bulunan 3 kişi bir taksi tuttuk alana gitmeye çalışıyoruz. Benim uçağıma daha var o yüzden pek dert etmiyorum. Oturdum bunu yazıyorum. Bu kadar boş vaktim olduğu için de yazdıkça yazıyorum. Okuyan var mı onu da bilemiyorum ama neyse.
Ben artık internette 2 paragraftan fazla okumadığımı farkettim. İçim sıkılıyor. Ama yazarken sıkılmıyor insan. Tek taraflı iletişimde hep söyleyen ben olursam sonsuza kadar devam edebiliyorum anlaşılan. Ben bunu bir araştırayım. Bugüne kadar çektiğim diğer resimleri de aşağıya ekledim miydi bu iş tamam.
Hadi bakalım ver elini Rio.
1 yorum:
Ben okuyorum. Yazmaya devam et.Ç.
Yorum Gönder